رابطه غیرخطی بین بدهی‌ عمومی و بدهی‌ زیست‌محیطی با توجه به نقش کیفیت نهادی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده

بدهی عمومی از یک‌سو می‌تواند با تأمین مالی طرح‌های که به پایداری زیست‌محیطی کمک می‌کنند، به کاهش بدهی زیست‌محیطی منجر شود. از سوی دیگر، سطح بالا بدهی عمومی اغلب منجر به محدودنمودن سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر و فشار به منابع طبیعی و در نتیجه تشدید بدهی زیست‌محیطی می‌شود. از این‌رو، بررسی رابطه غیرخطی بین بدهی‌ عمومی و بدهی‌ زیست‌محیطی از اهمیت قابل‌توجهی برخوردار است. با این حال، این رابطه غیرخطی ممکن است تحت تأثیر عواملی نظیر کیفیت مدیریت بدهی دستخوش تغییر شود. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش کیفیت نهادی در رابطه غیرخطی بین بدهی‌ عمومی و بدهی‌ زیست‌محیطی در کشورهای درحال‌توسعه طی دوره زمانی 2022-1996 است. به این منظور از تحلیل‌های هم‌انباشتگی پانلی با وابستگی مقطعی و برآوردگر خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی تعمیم‌یافته مقطعی (CS-ARDL) استفاده شده است. نتایج تجربی نشان می‌دهند که با افزایش سهم بدهی‌ عمومی از GDP، سرانه بدهی‌ زیست‌محیطی ابتدا کاهش، ولی پس از رسیدن به یک سطح خاصی از سهم بدهی عمومی از GDP، سرانه بدهی‌ زیست‌محیطی افزایش می‌یابد. این نتیجه دلالت بر تأیید فرضیه رابطه Uشکل بین دو بدهی در کشورهای درحال‌توسعه با سطح آستانه 5/67 درصد دارد. همچنین طبق نتایج، افزایش (کاهش) کیفیت نهادی موجب می‌شود تا سطح آستانه بدهی‌ عمومی، افزایش (کاهش) و درنتیجه میزان اثربخشی بدهی‌ عمومی در کاهش بدهی زیست‌محیطی افزایش (کاهش) یابد. استحکام نتایج تجربی با استفاده از روش PMG-ARDL نیز تأیید شده است. همچنین طبق نتایج، افزایش (کاهش) کیفیت نهادی موجب می‌شود تا سطح آستانه بدهی‌ عمومی، افزایش (کاهش) و درنتیجه میزان اثربخشی بدهی‌ عمومی در کاهش بدهی زیست‌محیطی افزایش (کاهش) یابد. استحکام نتایج تجربی با استفاده از روش PMG-ARDL نیز تأیید شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 18 آبان 1404
  • تاریخ بازنگری: 08 دی 1404
  • تاریخ پذیرش: 09 دی 1404

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار