دانشگاه رازی مطالعات اقتصاد بخش عمومی 2821-2681 4 4 2025 12 22 Nonlinear Relationship between Public Debt and Environmental Debt with Regard to the Role of Institutional Quality رابطه غیرخطی بین بدهی‌ عمومی و بدهی‌ زیست‌محیطی با توجه به نقش کیفیت نهادی 719 746 4119 10.22126/pse.2025.13125.1222 FA صاحبه محمدیان منصور استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 11 09 On the one hand, public debt can help reduce environmental debt by financing projects that promote environmental sustainability. On the other hand, the high level of public debt often limits investment in renewable energy and puts pressure on natural resources, thereby aggravating the environmental debt. Therefore, examining the nonlinear relationship between public debt and environmental debt is important. However, this nonlinear relationship may be affected by factors such as the quality of debt management. Accordingly, the main objective of this study is to investigate the role of institutional quality in the nonlinear relationship between public debt and environmental debt in developing countries during the period 1996-2022. For this purpose, panel cointegration analyses with cross-sectional dependence and the cross-sectionally augmented autoregressive distributed lag (CS-ARDL) have been used. The empirical results indicate that, as the public debt-to-GDP ratio increases, per capita environmental debt initially decreases, but after reaching a certain level, it increases. This result confirmed the U-shaped relationship hypothesis between the two debts in developing countries with a threshold level of 67.5 percent. Additionally, according to the results, an increase (decrease) in institutional quality raises (lowers) the threshold level of public debt and, as a result, increases (decreases) the effectiveness of public debt in reducing environmental debt. The robustness of the empirical results has also been confirmed using the PMG-ARDL method. Additionally, according to the results, an increase (decrease) in institutional quality raises (lowers) the threshold level of public debt and, as a result, increases (decreases) the effectiveness of public debt in reducing environmental debt. The robustness of the empirical results has also been confirmed using the PMG-ARDL method. بدهی عمومی از یک‌سو می‌تواند با تأمین مالی طرح‌های که به پایداری زیست‌محیطی کمک می‌کنند، به کاهش بدهی زیست‌محیطی منجر شود. از سوی دیگر، سطح بالا بدهی عمومی اغلب منجر به محدودنمودن سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر و فشار به منابع طبیعی و در نتیجه تشدید بدهی زیست‌محیطی می‌شود. از این‌رو، بررسی رابطه غیرخطی بین بدهی‌ عمومی و بدهی‌ زیست‌محیطی از اهمیت قابل‌توجهی برخوردار است. با این حال، این رابطه غیرخطی ممکن است تحت تأثیر عواملی نظیر کیفیت مدیریت بدهی دستخوش تغییر شود. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش کیفیت نهادی در رابطه غیرخطی بین بدهی‌ عمومی و بدهی‌ زیست‌محیطی در کشورهای درحال‌توسعه طی دوره زمانی 2022-1996 است. به این منظور از تحلیل‌های هم‌انباشتگی پانلی با وابستگی مقطعی و برآوردگر خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی تعمیم‌یافته مقطعی (CS-ARDL) استفاده شده است. نتایج تجربی نشان می‌دهند که با افزایش سهم بدهی‌ عمومی از GDP، سرانه بدهی‌ زیست‌محیطی ابتدا کاهش، ولی پس از رسیدن به یک سطح خاصی از سهم بدهی عمومی از GDP، سرانه بدهی‌ زیست‌محیطی افزایش می‌یابد. این نتیجه دلالت بر تأیید فرضیه رابطه Uشکل بین دو بدهی در کشورهای درحال‌توسعه با سطح آستانه 5/67 درصد دارد. همچنین طبق نتایج، افزایش (کاهش) کیفیت نهادی موجب می‌شود تا سطح آستانه بدهی‌ عمومی، افزایش (کاهش) و درنتیجه میزان اثربخشی بدهی‌ عمومی در کاهش بدهی زیست‌محیطی افزایش (کاهش) یابد. استحکام نتایج تجربی با استفاده از روش PMG-ARDL نیز تأیید شده است. همچنین طبق نتایج، افزایش (کاهش) کیفیت نهادی موجب می‌شود تا سطح آستانه بدهی‌ عمومی، افزایش (کاهش) و درنتیجه میزان اثربخشی بدهی‌ عمومی در کاهش بدهی زیست‌محیطی افزایش (کاهش) یابد. استحکام نتایج تجربی با استفاده از روش PMG-ARDL نیز تأیید شده است. https://pse.razi.ac.ir/article_4119_72d80a5f254782084c2cd001bddf20e4.pdf